| | |
Stel zelf een vraag | |||
| Datum | 21/09/2007 | |
| Leeftijd | 26 jaar | |
| Vraag | Is het allicht niet beter om bij de ziekte van Reclus een subcutane mastectomie te laten uitvoeren? Dan loop ik het risico niet meer om op een dag een kwaadaardige knobbel te hebben. De meeste dokters praten over follow up (om de 6maanden een echo) en bij een verdachte letsel te puncteren. Maar als het kwaadaardig is, is het kwade dan wel geschied (Ik werd al twee keer geopereerd - 1keer voor een papiloom die is verwijderd en een tweede keer omdat ik bloedverlies had door een knobbel die gelukkig goedaardig was). Misschien moet ik er korte metten mee maken. En niet meer wachten tot de bom ooit barst in mijn borsten. Het is misschien drastisch een subcutane mastectomie. Maar dat liever dan ooit op een dag te horen te krijgen dat ik borstkanker heb. Artsen vinden dit te drastisch omdat ik het BRCA gen niet heb. Ik begrijp dit wel. Maar ik ben echt bang. Ik weet niet meer hoe ik met de ziekte van Reclus moet omgaan. |
| Antwoord van | Dr. Roger Crombez, radiotherapeut-oncoloog en coördinator Borstkliniek, A.Z. Sint Lucas, Brugge. | |
| Antwoord datum | 26/10/2007 | |
| Antwoord | Ziekte van Reclus ( beter is: fibrocystische borstaandoening ) is als dusdanig geen risicofactor voor borstkanker, tenzij de aandoening gepaard gaat met aanwezigheid van ductale of lobulaire atypische hyperplasie. Preventieve amputatie kan alleen een ultieme maatregel zijn als conservatieve maatregelen niet helpen. |
| Antwoord van | Prof. Dr. Rudy Van den Broecke, gynaecoloog-senoloog, U.Z., Gent. | |
| Antwoord datum | 26/10/2007 | |
| Antwoord | Dit is een zuiver persoonlijke zaak waarin het zeer moeilijk is om raad te geven. Wanneer jouw angst je leven beheerst, kan een onderhuidse borstamputatie eventueel een optie zijn |
| Antwoord van | Bettie Goethals, psycholoog, U.Z. Antwerpen. | |
| Antwoord datum | 26/10/2007 | |
| Antwoord | Ik kan me heel goed voorstellen dat het ontzettend moeilijk is om met dergelijke onzekerheid en angst te leven, zeker na 2 ingrepen. Ik laat het aan de artsen over om te bespreken of een drastische ingreep op zo jonge leeftijd verantwoord is. De angst is blijkbaar zo groot dat je vooral de voordelen ziet en niet de nadelen. Bovendien is het mijn ervaring dat heel veel mensen na verloop van tijd hun angst onder controle krijgen en leren leven met onzekerheid. Onzekerheid maakt deel uit van alle facetten van het leven en de meeste mensen zijn gewapend of kunnen zich wapenen om daarmee te leven. Ik zou daarom aanraden om samen met een goede gedragstherapeut toch eerst een poging te doen om dat te proberen. |
|  |
Deze informatie heeft niet als doel medisch advies te verlenen.
Alle medische beslissingen moeten worden genomen in overleg met uw arts.