2205. Waarom geen gelijktijdige hormoon- en chemotherapie?

Datum 5/03/2003
Leeftijd 37 jaar
Vraag Waarom worden hormoontherapie en chemotherapie best niet gelijktijdig toegediend? (zie vraag 2802)

Antwoord van Dr. Koen Van Eygen, medisch oncoloog, A.Z. Groeninge, Kortrijk.
Antwoord datum 18/03/2003
Antwoord Uit studies is gebleken dat het gelijktijdig geven van chemotherapie en hormonale behandeling een ongunstige invloed heeft op de resultaten.
Een van de mogelijke verklaring is dat de hormonale behandeling de cellen in een soort rustfase brengt (in plaats van in een aktieve deel- en groeifase), waardoor ze minder gevoelig worden aan chemotherapie.
Bij borstkanker worden chemotherapie en hormonale therapie daarom in principe nooit tegelijkertijd gegeven.

Antwoord van Dr. Roger Crombez, radiotherapeut-oncoloog en coördinator Borstkliniek, A.Z. Sint Lucas, Brugge.
Antwoord datum 19/03/2003
Antwoord Er zijn theoretische argumenten om dit niet te doen, waarbij men denkt dat de hormonotherapie een aantal kwaadaardige cellen beschermt tegen de chemotherapie. Er is hierover voor zover mij bekend geen klinisch bewijs.

Antwoord van Dr. Alain Bols, medisch oncoloog, A.Z. Sint Jan, Brugge.
Antwoord datum 19/03/2003
Antwoord Er is één mooie trial verleden jaar voorgesteld op ASCO die dit 'bewijst' - ik denk dan ook dat we dit nu 'definitief' mogen aannemen.

Adjuvant chemohormonal therapy for primary breast cancer should be sequential instead of concurrent: initial results from intergroup trial 0100 (SWOG-8814).

Year: Year:

Abstract No: 143

Kathy S Albain, Stephanie J Green, Peter M Ravdin, Charles D Cobau, Ellis G Levine, James N Ingle, Kathleen I Pritchard, Daniel J Schneider, Martin D Abeloff, Larry Norton, I. C Henderson, Danika Lew, Robert B Livingston, Silvana Martino, C. K Osborne, for SWOG, ECOG, CALGB, NCCTG, and NCIC-CTG,
Loyola University Medical Center, Maywood, IL.

PURPOSE: Both adjuvant chemotherapy and tamoxifen (T) are of proven value for hormone receptor-positive (R+) breast cancer. But, there are no data regarding the proper timing of these two systemic modalities. Laboratory evidence suggests that T antagonizes the cytotoxicity of certain chemotherapy drugs. Thus, we conducted a phase III trial to determine 1) if CAF+T (oral cyclophosphamide, Adriamycin, 5FU X6; T, 5 years) is superior to T alone in postmenopausal women with node(+), R(+) disease, the results of which were previously reported showing a strong survival benefit for CAF+T; and 2) if CAF followed by T (CAF-T) is superior to concurrent therapy followed by T (CAFT-T), reported herein. METHODS: After stratification by nodes, PgR and interval from surgery, patients were randomized to T, CAF-T, or CAFT-T in a 2:3:3 ratio. One-sided testing at p=.04 was planned for the hypothesis that CAF-T is superior to CAFT-T. RESULTS: Of 1477 eligible patients, 361 received T, 566 CAF-T and 550 CAFT-T. Toxicities were similar between CAF-T and CAFT-T. Median follow-up is 8.5 years. At 6 years DFS curves began to diverge. Eight-year DFS estimates are 67% for CAF-T and 62% for CAFT-T, with a one-sided p=.045 after adjustment for stratification factors. Both CAF arms are superior to T alone (8-year DFS = 55%). Multivariate analysis showed that 4(+) nodes, PgR(-), T3 tumors and African American race were predictors of adverse DFS. The CAFT-T/CAF-T hazard ratio was 1.18 (.98-1.43) after adjustment for these factors. The survival comparison is currently not significant, but the curves began to separate after 8 years with more late events on CAFT-T than CAF-T. Additional follow-up for survival is required, since due to the strong CAF benefit over T alone, there are fewer events than projected in the CAF arms. CONCLUSION: Delaying T until after CAF resulted in an estimated DFS advantage of 18% when compared to the concurrent use of these agents. These data are consistent with the hypothesis that T may antagonize drugs used in this or similar regimens and support a practice standard of starting adjuvant T when chemotherapy is completed.

Antwoord van Dr. Roger Crombez, radiotherapeut-oncoloog en coördinator Borstkliniek, A.Z. Sint Lucas, Brugge.
Antwoord datum 19/03/2003
Antwoord Er is inderdaad nog geen statistisch belangrijk verschil tussen de beide groepen. Wij houden ons aan het systeem om niet te combineren in de adjuvante setting maar wel in de gemetastaseerde therapie.

Deze informatie heeft niet als doel medisch advies te verlenen.
Alle medische beslissingen moeten worden genomen in overleg met uw arts.

Datum		5/03/2003
Leeftijd		37 jaar
Vraag		Waarom worden hormoontherapie en chemotherapie best niet gelijktijdig toegediend? (zie vraag 2802)

Antwoord van		Dr. Koen Van Eygen, medisch oncoloog, A.Z. Groeninge, Kortrijk.
Antwoord datum		18/03/2003
Antwoord		Uit studies is gebleken dat het gelijktijdig geven van chemotherapie en hormonale behandeling een ongunstige invloed heeft op de resultaten. Een van de mogelijke verklaring is dat de hormonale behandeling de cellen in een soort rustfase brengt (in plaats van in een aktieve deel- en groeifase), waardoor ze minder gevoelig worden aan chemotherapie. Bij borstkanker worden chemotherapie en hormonale therapie daarom in principe nooit tegelijkertijd gegeven.

Antwoord van		Dr. Roger Crombez, radiotherapeut-oncoloog en coördinator Borstkliniek, A.Z. Sint Lucas, Brugge.
Antwoord datum		19/03/2003
Antwoord		Er zijn theoretische argumenten om dit niet te doen, waarbij men denkt dat de hormonotherapie een aantal kwaadaardige cellen beschermt tegen de chemotherapie. Er is hierover voor zover mij bekend geen klinisch bewijs.

Antwoord van		Dr. Alain Bols, medisch oncoloog, A.Z. Sint Jan, Brugge.
Antwoord datum		19/03/2003
Antwoord		Er is één mooie trial verleden jaar voorgesteld op ASCO die dit 'bewijst' - ik denk dan ook dat we dit nu 'definitief' mogen aannemen. Adjuvant chemohormonal therapy for primary breast cancer should be sequential instead of concurrent: initial results from intergroup trial 0100 (SWOG-8814). Year: Year: Abstract No: 143 Kathy S Albain, Stephanie J Green, Peter M Ravdin, Charles D Cobau, Ellis G Levine, James N Ingle, Kathleen I Pritchard, Daniel J Schneider, Martin D Abeloff, Larry Norton, I. C Henderson, Danika Lew, Robert B Livingston, Silvana Martino, C. K Osborne, for SWOG, ECOG, CALGB, NCCTG, and NCIC-CTG, Loyola University Medical Center, Maywood, IL. PURPOSE: Both adjuvant chemotherapy and tamoxifen (T) are of proven value for hormone receptor-positive (R+) breast cancer. But, there are no data regarding the proper timing of these two systemic modalities. Laboratory evidence suggests that T antagonizes the cytotoxicity of certain chemotherapy drugs. Thus, we conducted a phase III trial to determine 1) if CAF+T (oral cyclophosphamide, Adriamycin, 5FU X6; T, 5 years) is superior to T alone in postmenopausal women with node(+), R(+) disease, the results of which were previously reported showing a strong survival benefit for CAF+T; and 2) if CAF followed by T (CAF-T) is superior to concurrent therapy followed by T (CAFT-T), reported herein. METHODS: After stratification by nodes, PgR and interval from surgery, patients were randomized to T, CAF-T, or CAFT-T in a 2:3:3 ratio. One-sided testing at p=.04 was planned for the hypothesis that CAF-T is superior to CAFT-T. RESULTS: Of 1477 eligible patients, 361 received T, 566 CAF-T and 550 CAFT-T. Toxicities were similar between CAF-T and CAFT-T. Median follow-up is 8.5 years. At 6 years DFS curves began to diverge. Eight-year DFS estimates are 67% for CAF-T and 62% for CAFT-T, with a one-sided p=.045 after adjustment for stratification factors. Both CAF arms are superior to T alone (8-year DFS = 55%). Multivariate analysis showed that 4(+) nodes, PgR(-), T3 tumors and African American race were predictors of adverse DFS. The CAFT-T/CAF-T hazard ratio was 1.18 (.98-1.43) after adjustment for these factors. The survival comparison is currently not significant, but the curves began to separate after 8 years with more late events on CAFT-T than CAF-T. Additional follow-up for survival is required, since due to the strong CAF benefit over T alone, there are fewer events than projected in the CAF arms. CONCLUSION: Delaying T until after CAF resulted in an estimated DFS advantage of 18% when compared to the concurrent use of these agents. These data are consistent with the hypothesis that T may antagonize drugs used in this or similar regimens and support a practice standard of starting adjuvant T when chemotherapy is completed.

Stel zelf een vraag

2205. Waarom geen gelijktijdige hormoon- en chemotherapie?