![]() | ![]() | ![]() |
Stel zelf een vraag | |||
| Datum | 18/11/2002 | |
| Leeftijd | 56 jaar | |
| Vraag | Drie jaar geleden heb ik een borstamputatie gehad, 9 van de 12 klieren waren aangetast dus grote kans op uitzaaiingen. Mij werd chemo, bestraling en aanvullend hormonen aangeraden. Daar de prognose bij chemo zowel als bij een hormonenkuur maar 10 % is heb ik voor een hormonenkuur gekozen en van de chemo afgezien. Ik heb mij al die tijd heel goed gevoeld en voel me nog steeds goed. Na 2 1/2 jaar had ik uitzaaiingen in mijn botten. Er werd mij toen gezegd dat een chemo toch niet had geholpen. Mijn vraag is: waarom wordt zo'n ontzettend zware behandeling als chemo aangeraden terwijl de kans dat het werkt zo gering is? Ik heb er nog steeds geen spijt van dat ik hiervan afgezien heb want ik voel me nog steeds uitstekend. Ik ben na het constateren van uitzaaiingen van tamoxifen overgegaan op arimidex. |
| Antwoord van | Dr. Koen Van Eygen, medisch oncoloog, A.Z. Groeninge, Kortrijk. | |
| Antwoord datum | 29/11/2002 | |
| Antwoord | Ik denk dat we wat de vraagsteller bedoelt als volgt mogen vertalen: chemotherapie na de diagnose drie jaar geleden zou 10 % meer genezingskans hebben betekend. Voor de tumor die beschreven wordt is dit misschien wat aan de lage kant geschat. Een wat optimistischer visie zou over 20 % kunnen spreken. Alles staat of valt met hoeveel iemand over heeft voor extra genezingskansen. Voor sommige patiënten is elke toxiciteit te aanvaarden als hiermee 1 % extra genezing wordt bereikt, voor anderen is zelfs een grote winst maar acceptabel zonder veel nevenwerkingen van de behandeling. |
| Antwoord van | Dr. Alain Bols, medisch oncoloog, A.Z. Sint Jan, Brugge. | |
| Antwoord datum | 29/11/2002 | |
| Antwoord | Er zijn iets te weinig gegevens bekend om een goede schatting te maken maar stel: een patiënte van 53 jaar met een borsttumor van 2 à 3 cm, matig gedifferentieerd, hormonaal gevoelig en 9 aangetaste klieren. Haar kans om na 10 jaar overleden te zijn van deze borsttumor bedraagt volgens het computermodel van Ravdin 49% na 10 jaar. Met hormonale therapie daalt die kans naar 38.3% en met erbovenop nog een agressieve anthracycline chemotherapie (type Levine FEC) daalt die kans verder naar 27.4%. Grofweg kan men dus stellen dat hormonale therapie en chemotherapie beiden een overlevingswinst van 10% (in absolute termen) geven. Dit betekent natuurlijk ook dat als je al deze patiënten met chemotherapie behandelt 90% geen overlevingswinst uit deze therapie haalt. Maar het is dus niet correct te stellen dat chemotherapie 'niets uithaalt. |
| Antwoord van | Wilma, patiënte | |
| Antwoord datum | 3/12/2002 | |
| Antwoord | Ik kreeg 2 jaar geleden borstkanker, amputatie, ook van de klieren. Deze waren gelukkig schoon. Alleen preventieve chemo werdt voorgeschreven, (12 keer, telkens 2 weken op een rij en dan rust). Nu twee jaar later heb ik uitzaaiingen in de botten en ik kreeg zomaar van de oncoloog te horen dat de chemo helemaal voor niets was geweest. Ik had die uitzaaiingen toch wel gekregen, was dat nu niet van te voren te zien. Dit is toch niet te rijmen. |
![]() | ![]() |
Deze informatie heeft niet als doel medisch advies te verlenen.
Alle medische beslissingen moeten worden genomen in overleg met uw arts.>