1184. Hoe omgaan met onmogelijkheid borstvoeding te geven?

Datum 25/09/2001
Leeftijd onbekend
Vraag Ik ben een vierde jaars hbo-v studente. Ik moet samen met twee andere studenten een folder maken voor thuiszorg. Hierin gaat het over voorlichting geven aan aankomende moeder met een borstamputatie. Graag zou ik willen weten of hier al iets over bekend is.
Hoe vrouwen reageren op het feit dat ze geen borstvoeding kunnen geven aan hun zuigeling omdat ze hun beide borsten niet meer hebben. Welke emotionele en psychische consequenties heeft dit voor de moeder en voor de naaste omgeving?

Antwoord van Prof. Dr. Luc Vakaet, kliniekhoofd Radiotherapie, UZ en RU, Gent.
Antwoord datum 27/09/2001
Antwoord De vraag is erg boeiend, maar concreet vrouwen vinden belooft een zeer moeilijke opdracht te worden.

Via de website kan u misschien vrouwen vinden die dit meegemaakt hebben. Het is echter zoeken naar een naald in een hooiberg. Want, ook al is de preventieve beiderzijdse borstamputatie tegenwoordig een aanvaarde aanpak voor op genetisch gebied hoog-risico vrouwen, er zijn, bij mijn weten niet veel vrouwen die dit ondergaan hebben, en achteraf een kind krijgen.

Ik zou niettemin graag op de hoogte te blijven van je bevindingen en ervaringen hieromtrent.

Antwoord van Marita Plas, sociaal verpleegkundige, UZ Gasthuisberg, Leuven.
Antwoord datum 27/09/2001
Antwoord Zelf heb ik ervaring met een dame die om reden van erfelijkheid voor een bilaterale amputatie heeft gekozen, en daarnaast nog een kinderwens heeft.
Belangrijk voor haar is dat het risico op borstkanker op die manier tot een minimum wordt herleid én dat ze min of meer zonder angst voor borstkanker voor kinderen kan kiezen. De mogelijkheid om voor een kind te kiezen primeert; de onmogelijkheid om borstvoeding te geven komt dan op de tweede plaats.

Ik heb geen ervaring met patiënten die na een amputatie omwille van borstkanker zwanger zijn geworden.
Heel graag wordt ik op de hoogte gehouden van je bevindingen !

Antwoord van Corine, patiënte
Antwoord datum 2/02/2003
Antwoord Ik heb zelf borstkanker gekregen nadat mijn kinderen al 2 en 7 waren dus dat was bij mij niet aan de orde. Inmiddels heb ik na anderhalf jaar diverse uitzaaiingen en het eerste wat in mij op kwam was: 'wees blij dat je voor je kindje kan zorgen , geniet ervan dan maar zonder borstvoeding er zijn zoveel ergere dingen'.

Antwoord van Nefertiti, patiënte
Antwoord datum 18/05/2004
Antwoord Zelf onderging ik in 1995 een borstamputatie (beide borsten).
In 1999 is mijn oudste zoontje geboren en via mijn gynaecoloog bekwam ik (diepgevroren) moedermelk van het ziekenhuist. Mijn zoon kreeg op deze wijze 10 weken moedermelk. Ook bij de geboorte van mijn tweede zoon kreeg ik via het ziekenhuis moedermelk, bij hem hadden we een voorraad tot 13 weken.

Deze informatie heeft niet als doel medisch advies te verlenen.
Alle medische beslissingen moeten worden genomen in overleg met uw arts.

Datum		25/09/2001
Leeftijd		onbekend
Vraag		Ik ben een vierde jaars hbo-v studente. Ik moet samen met twee andere studenten een folder maken voor thuiszorg. Hierin gaat het over voorlichting geven aan aankomende moeder met een borstamputatie. Graag zou ik willen weten of hier al iets over bekend is. Hoe vrouwen reageren op het feit dat ze geen borstvoeding kunnen geven aan hun zuigeling omdat ze hun beide borsten niet meer hebben. Welke emotionele en psychische consequenties heeft dit voor de moeder en voor de naaste omgeving?

Antwoord van		Prof. Dr. Luc Vakaet, kliniekhoofd Radiotherapie, UZ en RU, Gent.
Antwoord datum		27/09/2001
Antwoord		De vraag is erg boeiend, maar concreet vrouwen vinden belooft een zeer moeilijke opdracht te worden. Via de website kan u misschien vrouwen vinden die dit meegemaakt hebben. Het is echter zoeken naar een naald in een hooiberg. Want, ook al is de preventieve beiderzijdse borstamputatie tegenwoordig een aanvaarde aanpak voor op genetisch gebied hoog-risico vrouwen, er zijn, bij mijn weten niet veel vrouwen die dit ondergaan hebben, en achteraf een kind krijgen. Ik zou niettemin graag op de hoogte te blijven van je bevindingen en ervaringen hieromtrent.

Antwoord van		Marita Plas, sociaal verpleegkundige, UZ Gasthuisberg, Leuven.
Antwoord datum		27/09/2001
Antwoord		Zelf heb ik ervaring met een dame die om reden van erfelijkheid voor een bilaterale amputatie heeft gekozen, en daarnaast nog een kinderwens heeft. Belangrijk voor haar is dat het risico op borstkanker op die manier tot een minimum wordt herleid én dat ze min of meer zonder angst voor borstkanker voor kinderen kan kiezen. De mogelijkheid om voor een kind te kiezen primeert; de onmogelijkheid om borstvoeding te geven komt dan op de tweede plaats. Ik heb geen ervaring met patiënten die na een amputatie omwille van borstkanker zwanger zijn geworden. Heel graag wordt ik op de hoogte gehouden van je bevindingen !

Antwoord van		Corine, patiënte
Antwoord datum		2/02/2003
Antwoord		Ik heb zelf borstkanker gekregen nadat mijn kinderen al 2 en 7 waren dus dat was bij mij niet aan de orde. Inmiddels heb ik na anderhalf jaar diverse uitzaaiingen en het eerste wat in mij op kwam was: 'wees blij dat je voor je kindje kan zorgen , geniet ervan dan maar zonder borstvoeding er zijn zoveel ergere dingen'.

Antwoord van		Nefertiti, patiënte
Antwoord datum		18/05/2004
Antwoord		Zelf onderging ik in 1995 een borstamputatie (beide borsten). In 1999 is mijn oudste zoontje geboren en via mijn gynaecoloog bekwam ik (diepgevroren) moedermelk van het ziekenhuist. Mijn zoon kreeg op deze wijze 10 weken moedermelk. Ook bij de geboorte van mijn tweede zoon kreeg ik via het ziekenhuis moedermelk, bij hem hadden we een voorraad tot 13 weken.

Stel zelf een vraag

1184. Hoe omgaan met onmogelijkheid borstvoeding te geven?