| | |
Stel zelf een vraag | |||
| Datum | 13/01/2000 | |
| Leeftijd | onbekend | |
| Vraag | In een commentaar op een nieuwsitem over Zoladex zegt Luc Vakaet dat de effecten van Zoladex vergelijkbaar zijn met castratie via chirurgie of radiotherapie. Ik had echter begrepen dat de effecten van Zoladex omkeerbaar zijn, die van chirurgie/radiotherapie uiteraard niet. Wat moet ik er nu van denken? |
| Antwoord van | Prof. Dr. Luc Vakaet, kliniekhoofd Radiotherapie, UZ en RU, Gent. | |
| Antwoord datum | 14/01/2000 | |
| Antwoord | Laat mij eerst je vraag beantwoorden: het zou inderdaad zo zijn dat het effect van Zoladex omkeerbaar is. We weten dat evenwel nog niet met zekerheid (het product is vrij nieuw) en we weten dus nog niet of Zoladex of analogen gedurende verschillende jaren ingenomen niet in een bepaald aantal patiënten een blijvende castratie teweeg brengen. Maar toch moet men de vraag anders benaderen en eerlijk zijn ten opzichte van de patiënt. Wanneer men Zoladex geeft dan kan men dat aan de patiënt gemakkelijk 'verkopen' als een omkeerbare vorm van castratie. Maar waarom zou men dat ooit omkeren? We hebben alleen oude gegevens over 'klassieke' castratie die het nut daarvan aantonen en die nooit tegengesproken werden. Maar klassieke castraties zijn vanzelfsprekend definitief, die kan je niet na vijf jaar terugdraaien. Dus eigenlijk doet men een chemische, pseudo-omkeerbare castratie waarbij het nooit de bedoeling is om die omkeerbaarheid ook uit te proberen, althans niet volgens de gegevens waar we nu over beschikken. Met andere woorden moet men eerlijk durven zijn tegenover de patiënte en de pil niet willen vergulden. Men zou de gegevens moeten voorstellen zoals we ze nu kennen namelijk dat we geen idee hebben over de veiligheid van dat terugkeren naar de normale niet-gecastreerde situatie. De reden waarom ik daar nogal tegen tekeer ga is dat het Zoladex product erg duur is en we al zoveel andere interessante, maar dan vernieuwende producten en behandelingen, niet terugbetaald krijgen. In een ideale wereld zou alles gratis moeten zijn maar dat is het niet. Er moeten dus economische keuzes worden gemaakt. Daarbij vind ik dat Zoladex veruit de duurste manier van castratie is en dat het (marketing) argument van de omkeerbaarheid geen steek houdt en alleen maar dient om het wat mooier voor te stellen aan de patiënten. Castratie is extreem ingrijpend voor de vrouw maar tegelijkertijd is het blijkbaar ook zeer effectief tegen borstkanker. Wanneer we eerlijk de rationale aan de patiënte kunnen uitleggen, de voor- en nadelen en verschillende alternatieven met haar bespreken kan men tot een optimale behandeling komen. Een redelijk standpunt zou zijn Zoladex niet te gebruiken vanaf de leeftijd van 45 jaar omdat men hoe dan ook Zoladex minstens 5 jaar zou toedienen en de vrouw dan na die 5 jaar door de natuurlijke evolutie toch in de menopauze zou gaan. |
|