| | |
Stel zelf een vraag | |||
| Datum | 8/01/2000 | |
| Leeftijd | onbekend | |
| Vraag | Mijn echtgenote is na 3 jaar therapie overleden ten gevolge van borstkanker. Zij was 29. Ik heb enkele concrete vragen waarop ik graag duidelijke antwoorden kreeg. (Vragen werden verdeeld over verschillende webpagina's om het geheel overzichtelijker te maken) Waarom doen bepaalde artsen zo kleinerend over alternatieve geneeskunde zeker als deze aanvullend wordt gebruikt? |
| Antwoord van | Prof. Dr. Luc Vakaet, kliniekhoofd Radiotherapie, UZ en RU, Gent. | |
| Antwoord datum | 14/01/2000 | |
| Antwoord | Als de traditionele geneeskunde op een bepaald ogenblik een stap terug moet zetten omdat er geen verdere behandelingsmogelijkheden meer zijn, dan is mijn ervaring dat het weinig tactvol is om de alternatieve geneeskunde zomaar te kleineren. De traditionele geneeskunde baseert haar kennis op objectieve maatstaven (zie vroegere antwoorden over de verschillende fasen van studies) omdat het gevoelsmatig denken dikwijls aanleiding geeft tot een grenzeloos fanatisme. Laat mij voor de duidelijkheid een voorbeeld geven. Een arts of alternatief genezer meent dat vitamine X een heel belangrijk product is in de behandeling van borstkanker. Hij steunt zich daarbij b.v. op het feit dat wanneer men proefpersonen of proefdieren het vitamine X ontneemt zij sneller aan hun tumor zullen overlijden. Die waarneming kan juist en wetenschappelijk onderbouwd zijn maar het probleem komt er pas als men die informatie gebruikt om een niet-aangepaste conclusie te maken. In dit geval bijvoorbeeld: alle patiënten met borstkanker moeten vitamine X innemen. Wanneer een arts of alternatief genezer ervan overtuigd is dat vitamine X belangrijk is, dan schrijft hij dat voor aan de eerstvolgende patiënt die hij ziet. Die patiënt(e) kan het goed doen en dan leidt hij daaruit af: 'Kijk, het systeem werkt, ik doe voort bij de volgende patiënt', enz. De objectief wetenschappelijke aanpak is anders: een klassiek geschoold arts stelt een studie op waarbij hij, op voorhand (!), de criteria van evaluatie vastlegt en op voorhand berekent hoeveel patiënten hij in de studie zal plaatsen. Laten we b.v. 100 patiënten nemen. De objectieve maatstaf kan de kwaliteit van het leven zijn, ingevuld door de patiënt thuis via een enquêteformulier. De arts laat nu het lot laten beslissen (= randomiseren) of de volgende patiënt wel of niet vitamine X inneemt. Hij mag daar zelf geen beslissing in nemen omdat hij dat misschien om een of andere reden zou doen (= bias). Wanneer alle 100 patiënten (50 met vitamine X en 50 zonder vitamine X) allemaal hun enquêteformulier hebben ingevuld, dan pas mag men beginnen met de analyse van die formulieren (omdat er anders weer bias kan ontstaan). Wanneer dan zou blijken dat de groep met vitamine X het beter doet dan de groep zonder vitamine X dan heeft men in de klassieke geneeskunde iets aangetoond, maar dan ook niet meer dan dat: dat wil daarom nog niet zeggen dat het ook zou werken voor andere kankers bijvoorbeeld. In de alternatieve geneeskunde zijn er zeer weinig 'objectieve' studies. Van zodra die er zijn gaat het ten andere niet meer over alternatieve geneeskunde maar over een traditionele aanpak van de geneeskunde. Sommige elementen van wat men vroeger onder alternatieve geneeskunde beschouwde, maken nu deel uit van de traditionele geneeskunde: chiropraxie voor rugletsels, acupunctuur, enz. Bij de behandeling van borstkanker is er nog geen enkele studie ter beschikking die heeft kunnen aantonen dat een 'alternatieve' aanpak beter zou zijn (ook niet slechter!) dan de traditionele. Besluit: Bij de behandeling van borstkanker is er nog geen enkele studie ter beschikking die heeft kunnen aantonen dat een 'alternatieve' aanpak beter zou zijn (ook niet slechter!) dan de traditionele. |
|  |
Deze informatie heeft niet als doel medisch advies te verlenen.
Alle medische beslissingen moeten worden genomen in overleg met uw arts.