28. Waarom Tamoxifen bij negatieve oestrogeenreceptoren?

Datum 31/12/1999
Leeftijd onbekend
Vraag Ik ben 43 jaar. Ruim een jaar geleden werd bij mij borstkanker geconstateerd. Na een borstsparende operatie ben ik bestraald en heb ik chemotherapie gevolgd (CMF). De tumor was 1,2 cm groot en ik had geen aangetaste okselklieren (T1N0M0). De oestrogeenreceptoren waren negatief, de progesteronreceptoren voor 75% positief. Sinds drie maanden moet ik vanwege positief progesteron Tamoxifen slikken en dit voor een periode van 5 jaar. Maar heeft dat wel nut? Ik dacht dat je dat alleen hoefte te slikken bij positieve oestrogeenreceptoren en dat is niet het geval.

Antwoord van Prof. Dr. Luc Vakaet, kliniekhoofd Radiotherapie, UZ en RU, Gent.
Antwoord datum 1/01/2000
Antwoord Men is er jarenlang van uitgegaan dat Tamoxifen een oestrogeenreceptor nodig had om zijn functie te kunnen uitoefenen. Dat leek een logisch verhaal:

oestrogeen stimuleert de groei van borstkankercellen;
Tamoxifen bindt op de receptor van oestrogeen en maakt die inactief;
nog aanwezig oestrogeen kan geen stimulatie van de groei van borstkankercellen meer geven.
Daarom werd een behandeling met Tamoxifen alleen voorbehouden voor die patiënten bij wie men oestrogeenreceptoren in de tumor had gevonden.

Toch bleek al vrij snel dat Tamoxifen ook een positief effect had bij patiënten bij wie men geen oestrogeenreceptor vond in de tumorcellen. Wanneer men onderzocht hoe dat kwam, bleken deze patiënten zonder oestrogeenreceptor een andere receptor te hebben namelijk voor progesteron (een belangrijk zwangerschapshormoon).

Daarom maakt men nu niet meer het onderscheid tussen oestrogeenreceptor-positieve en oestrogeenreceptor-negatieve patiënten bij het instellen van een behandeling met Tamoxifen, maar wordt er nu een onderscheid gemaakt tussen hormoonreceptor-positieve en hormoonreceptor-negatieve patiënten. In de praktijk betekent dit dat men gaat onderzoeken op het operatiestuk of er oestrogeen- OF progesteronreceptoren aanwezig zijn in de tumorcellen. Als 1 van beide receptoren in voldoende mate aanwezig is, kan men er van uitgaan dat Tamoxifen (ingenomen gedurende 5 jaar) een belangrijke verbetering met zich meebrengt van de kansen om definitief van de aandoening te genezen.

Besluit: Tamoxifen werkt bij hormoon-receptor positieve borstkanker. Bij afwezigheid van oestrogeenreceptor is de aanwezigheid van progesteronreceptoren een voldoende argument om Tamoxifen toe te dienen.

Deze informatie heeft niet als doel medisch advies te verlenen.
Alle medische beslissingen moeten worden genomen in overleg met uw arts.

Datum		31/12/1999
Leeftijd		onbekend
Vraag		Ik ben 43 jaar. Ruim een jaar geleden werd bij mij borstkanker geconstateerd. Na een borstsparende operatie ben ik bestraald en heb ik chemotherapie gevolgd (CMF). De tumor was 1,2 cm groot en ik had geen aangetaste okselklieren (T1N0M0). De oestrogeenreceptoren waren negatief, de progesteronreceptoren voor 75% positief. Sinds drie maanden moet ik vanwege positief progesteron Tamoxifen slikken en dit voor een periode van 5 jaar. Maar heeft dat wel nut? Ik dacht dat je dat alleen hoefte te slikken bij positieve oestrogeenreceptoren en dat is niet het geval.

Antwoord van		Prof. Dr. Luc Vakaet, kliniekhoofd Radiotherapie, UZ en RU, Gent.
Antwoord datum		1/01/2000
Antwoord		Men is er jarenlang van uitgegaan dat Tamoxifen een oestrogeenreceptor nodig had om zijn functie te kunnen uitoefenen. Dat leek een logisch verhaal: oestrogeen stimuleert de groei van borstkankercellen; Tamoxifen bindt op de receptor van oestrogeen en maakt die inactief; nog aanwezig oestrogeen kan geen stimulatie van de groei van borstkankercellen meer geven. Daarom werd een behandeling met Tamoxifen alleen voorbehouden voor die patiënten bij wie men oestrogeenreceptoren in de tumor had gevonden. Toch bleek al vrij snel dat Tamoxifen ook een positief effect had bij patiënten bij wie men geen oestrogeenreceptor vond in de tumorcellen. Wanneer men onderzocht hoe dat kwam, bleken deze patiënten zonder oestrogeenreceptor een andere receptor te hebben namelijk voor progesteron (een belangrijk zwangerschapshormoon). Daarom maakt men nu niet meer het onderscheid tussen oestrogeenreceptor-positieve en oestrogeenreceptor-negatieve patiënten bij het instellen van een behandeling met Tamoxifen, maar wordt er nu een onderscheid gemaakt tussen hormoonreceptor-positieve en hormoonreceptor-negatieve patiënten. In de praktijk betekent dit dat men gaat onderzoeken op het operatiestuk of er oestrogeen- OF progesteronreceptoren aanwezig zijn in de tumorcellen. Als 1 van beide receptoren in voldoende mate aanwezig is, kan men er van uitgaan dat Tamoxifen (ingenomen gedurende 5 jaar) een belangrijke verbetering met zich meebrengt van de kansen om definitief van de aandoening te genezen. Besluit: Tamoxifen werkt bij hormoon-receptor positieve borstkanker. Bij afwezigheid van oestrogeenreceptor is de aanwezigheid van progesteronreceptoren een voldoende argument om Tamoxifen toe te dienen.

Stel zelf een vraag

28. Waarom Tamoxifen bij negatieve oestrogeenreceptoren?