| Antwoord | Mijn persoonlijke ervaring met Fareston (Toremifene) is beperkt. Het middel is pas echt op de markt sedert 1999. Tamoxifen daarentegen is natuurlijk veel langer bekend. Ik zal het dan ook vooral over Tamoxifen hebben omdat daar het meeste over gekend is.
Tamoxifen werd oorspronkelijk ontwikkeld als een synthetisch oestrogeen. Men dacht dat het product een efficiënte anti-conceptiepil zou kunnen zijn. Dit bleek absoluut niet zo te zijn. Tamoxifen werd dan ook niet verder ontwikkeld als hormonaal anti-conceptivum maar wel bleek dat er een aantal anti-oestrogene effecten aan de molecule vastzaten. Het blijft daarom een eeuwige discussie of Tamoxifen (of Toremifene) nu een anti-oestrogeen of een oestrogeen mag worden genoemd.
In feite hebben die molecules zowel oestrogeenstimulerende effecten als anti-oestrogeeneffecten. Als oestrogeeneffect kan men b.v. vermelden dat de botontkalking van de vrouw in de menopauze (wanneer zij zelf dus geen oestrogeen meer aanmaakt) verbetert, d.w.z. dat er meer kalk in de botten blijft zitten. Men stelt ook vast dat er stimulatie kan zijn - niet bij iedereen - van het baarmoederslijmvlies, via exact hetzelfde mechanisme, namelijk via oestrogene stimulatie.
Wanneer de stimulatie te sterk uitgesproken is, moet eventueel de dosering worden nagekeken (misschien iets verlaagd?) en in sommige gevallen kijkt men specifiek het baarmoederslijmvlies via een echografie na.
Besluit: Tamoxifen of Toremifene zijn niet alleen anti-oestrogenen (voor wat betreft hun effect op de kwaadaardige cellen) maar bezitten ook oestrogeen-imiterende effecten. Dit kan aanleiding geven tot 'paradoxale' oestrogeen-stimulerende effecten. Wanneer echter de oestrogeenstimulatie te uitgesproken is dan dringt zich een bijkomende behandeling of een vermindering van de dosis op. |
