| | |
Stel zelf een vraag | |||
| Datum | 8/12/1999 | |
| Leeftijd | onbekend | |
| Vraag | Mij is een hyperthermiebehandeling voorgesteld, omdat de rand van mijn borst en de rand van het borstbeen al zijn bestraald, en omdat bij een hyperthermiebehandeling een lagere dosis bestraling gegeven kan worden die toch even doeltreffend is. Nu vraag ik me af of er bij deze behandeling ook sprake is van bijverschijnselen, zowel op de korte termijn, alswel ook blijvend wellicht, is daar iets over bekend? |
| Antwoord van | Prof. Dr. Luc Vakaet, kliniekhoofd Radiotherapie, UZ en RU, Gent. | |
| Antwoord datum | 9/12/1999 | |
| Antwoord | Hyperthermie kan omschreven worden als het lokaal verhogen van de temperatuur (liefst boven 43 °C) en dit gedurende minstens 1 uur en onmiddellijk na een bestralingssessie. Uit wetenschappelijke studies is gebleken dat het lokale resultaat met hyperthermie duidelijk beter is dan zonder. Hieraan moet echter onmiddellijk worden toegevoegd dat het ging om patiënten met een lokale terugkeer van hun borstkanker en dus niet om een eerste behandeling. Besluit: Hyperthermie heeft een plaats in het therapeutisch arsenaal bij patiënten waarbij de aandoening ter hoogte van de oorspronkelijk geopereerde regio teruggekeerd is. Bij hyperthermie is de manier waarop men de warmte in het weefsel brengt eigenlijk van geen belang. Het komt er dus niet op aan dat met 'straling' te doen; het zou bij wijze van spreken net zo goed kunnen met een warmwaterzak. Het probleem van deze laatste methode is echter dat men de overdracht van de warmte via de huid probeert te doen. Dat betekent dat de temperatuur van het warme water en dus ook van de huid zeker meer dan 45° moet bedragen en dat gedurende 1 uur. In onze huid zitten sensoren die ons verwittigen wanneer het te warm wordt en de pijndrempel ligt rond 42-43 °C. Om meer warmte in de diepte te krijgen is het daarom aangewezen om een stralingstype te gebruiken dat diepe warmte geeft. Voor deze straling wordt meestal een microgolfoven-achtig bestralingstype gebruikt. Er zijn ook een aantal systemen beschreven met ultrason-golven maar het is mij niet bekend of deze nog worden gebruikt. Terzelfder tijd plaatsen we een zak met een afkoelende vloeistof ter hoogte van de huid om de last en de pijn van de warmte te verminderen. De volledige opstelling wordt gecontroleerd door zeer kleine thermometers die via een onderhuidse prik onder het aangetaste weefsel worden geschoven. Uit het bovenstaande mag duidelijk zijn dat de ganse opstelling al gemakkelijk een half uur in beslag neemt, te rekenen vanaf het einde van de bestralingssessie. Van dan af wordt de warmte gedurende een zo lang mogelijke tijd, zo hoog mogelijk gehouden. Alles hangt daarbij af van de tolerantie van de patiënt ten opzichte van de behandeling. Gedurende de ganse periode is er dan ook iemand aanwezig die contact houdt met de patiënt en nagaat hoe hij de behandeling verdraagt. Wat kan men verwachten van deze behandeling? De bedoeling is het effect van de radiotherapie te versterken, dit wil zeggen, met een lagere dosis radiotherapie toch een zelfde kans te behouden op lokale genezing. Het voordeel is dus de reductie van de dosis radiotherapie en dit is vooral van belang bij patiënten die voordien al een volledige dosis radiotherapie hebben gekregen en waarbij men kan verwachten dat een nieuwe hoge dosis radiotherapie een definitieve beschadiging van de huid zou teweegbrengen. De keerzijde van de medaille is dat hyperthermie een heel tijdrovende behandeling is, zeer gespecialiseerde ingenieurs vraagt en voor de patiënt geen aangename ervaring is: meer dan anderhalf uur bijna zonder beweging op een behandelingsbed liggen waarbij men probeert zoveel mogelijk warmte toe te dienen tot net tegen de pijndrempel, is niet zo prettig. Besluit: Hyperthermie wordt uitgevoerd door enkele gespecialiseerde radiotherapiecentra in ons land en wordt vooral gebruikt wanneer men de dosis radiotherapie niet nog verder kan opdrijven zonder gevaar voor de patiënt. De resultaten zijn uitstekend. |
|