Zelf ten strijde

© Nancy Wauters

Ik bel mijn nieuwe arts op en mag enkele dagen later al op consultatie komen.

Ik vertel hem eerst mijn borstkankergeschiedenis van 1998 tot nu en ga dan dieper in op de negatieve boodschap die ik in het ziekenhuis kreeg over de evolutie in mijn longen en de overschakeling naar andere hormoontherapie.

Hij luistert aandachtig, stelt af en toe wat vragen en schetst dan in grote lijnen hoe hij tewerk gaat.
Hij heeft heel wat strenge maatregelen voor mij in petto. Zo raadt hij mij aan:

• zo weinig mogelijk suikers te nuttigen (geen gebakjes, koekjes, melkchocolade meer);
• vetrijke voeding te vermijden (terwijl ik als echte Belg toch af en toe het fritkot met een bezoek vereerde);
• weinig vlees te eten en zeker rood vlees te vermijden;
• frisdrank links te laten liggen (bye, bye, cola light!);
• regelrecht verbod op koffie (wat gaat me nu nog elke weekdag om 5:30 uur wakker krijgen?)

Gelukkig blijft er toch nog wat lekkers over dat ik wel mag nuttigen:

• veel groenten, vooral koolsoorten;
• veel fruit, vooral rood fruit (even de aandacht erbij houden: geen rood vlees, wel rood fruit!);
• regelmatig vette vissoorten op het menu te zetten (wat me als echte zalm- en tonijnliefhebber echt wel bevalt);
• veel water drinken (zonder bubbeltjes, we moeten het nu ook weer niet te leuk maken);
• elke dag één glas rode wijn bij het eten;
• veel groene thee drinken;
• elke dag 20 gram zwarte chocolade, minimum 70% cacaogehalte (absolutely fabulous!)

Ongeveer ter zelfder tijd krijg ik van een zeer goede vriendin, ook al lid van de borstkankerfamilie, het boek Antikanker van dr. David Servan-Schreiber, zelf een voormalig kankerpatiënt die met aanvullende voedingstherapie zijn zeer slechte prognose toch nog ten goede heeft kunnen keren en momenteel helemaal kankervrij leeft.
Wat ik in het boek van dr. Servan-Schreiber lees, komt grotendeels overeen met wat mijn dokter mij heeft verteld.

Meer heeft mijn getormenteerde geest niet nodig natuurlijk. Ik rijd prompt naar de eerste biowinkel die ik ken en sla daar aan het hamsteren alsof ze er de laatste dag open zijn.
De volgende werkdag stop ik zoals gewoonlijk aan de koffiemachine, maar kies resoluut voor het eerst voor het nummertje 7 "heet water", waarin ik mijn eerste Sencha Japanse groene theezakje drop.

Voor de lunch heb ik mijn brooddoos nog eens uit de kast gehaald en gevuld met biologische boterhammetjes en biologische kaas. Aangevuld met een bordje groenten uit de cafetaria en een kopje verse soep is dit mijn nieuwe maaltijd.
Het broodje tonijn ligt me met een trieste blik aan te kijken. . Is hij vanaf nu een regelmatige klant kwijt?

Voor de namiddag bij een korte theepauze heb ik mezelf voorzien van 20 gram zwarte chocolade met 85% cacaogehalte. Straf spul volgens velen, oneetbaar volgens anderen, maar gelukkig vind ik het heerlijk.
Sinds de kennismaking met die sublieme smaak, zegt chocolademelk me eigenlijk niets meer.

Ik zit dus meteen op de goede weg. De weg die mijn conventionele therapie van bestraling en hormoontherapie zal ondersteunen en zal moeten bijdragen aan mijn herstel van uitgezaaide borstkanker. Hoe zeker dit ook klinkt, overtuigd ben ik toch nog niet helemaal. Dr. Servan-Schreiber legt alles wel heel goed uit, maar met mijn allesoverheersende rationaliteit "moet ik het eerst nog zien".

Bovendien is een dieet starten best gemakkelijk, dat zal iedereen die wel eens vastbesloten aan een dieet is begonnen kunnen bevestigen. Het volhouden is heel wat moeilijker.
Heel gemakkelijk vind ik het stoppen met frisdrank en koffie. Maanden later ben ik op dat vlak nog steeds geheelonthouder.
Ik eet bergen fruit, maar wellicht niet genoeg groenten.
Vis eet ik voldoende, maar misschien toch nog iets te veel vlees.

De ergste zonden die ik mezelf heb toegestaan zijn

• tijdens mijn vakantie waarbij we mijlen in het rond niets anders beschikbaar vonden dan fast food in de vorm van een of ander hamburgerrestaurant en noodgedwongen daar de kleinste hamburger aten;
• een aantal etentjes op restaurant (een mens moet zich toch ook niet opsluiten met zijn groenten en fruit) waarbij het menu niet altijd voorziet in wat mijn dieet me voorschrijft;
• de ijsjes waaraan ik niet kon weerstaan tijdens de echt héél warme dagen waarbij temperaturen rond 30° uitkwamen.

Maar momenteel heb ik mezelf weer volledig in de hand. Ik zou kunnen gewagen van karaktersterkte, maar dit heeft vast vooral te maken met de controles van 3 en 4 augustus die er met rasse schreden aankomen...

Lees het vervolg

nancy.wauters@borstkanker.net